Czarne chmury

Druga połowa XVII w. Pułkownik Dowgird wraz z oddziałem udaje się do Lecka. Sprzeciwia się skazaniu mieszczanina Stolpeckiego przez namiestnika elektora brandenburskiego na śmierć za zdradę.

Płk Krzysztof Dowgird zmuszony jest opuścić Lecko. Za uciekinierami rusza pogoń. W miasteczku władzę dzierży namiestnik von Hollstein. Coraz więcej osób zostaje skazanych na śmierć.

W kuźni zjawiają się elektorscy rajtarzy. Potyczka kończy się szczęśliwie dla uciekinierów. Pułkownik Dowgird i Kacper wyruszają na dwór królewski. Bronią chłopa zabieranego do wojska.

Dowgird zwycięża w pojedynku z rotmistrzem Zarembą. Wyruszają z Kacprem w dalszą drogę. Zatrzymują się w klasztorze, gdzie zostają zaatakowani przez oddział Knothego. Udaje im się uciec.

Rajtarzy Knothego usiłują pojmać zbiegów, lecz Dowgird i Pilch ratują się. Mimo nakazu schwytania ich żywcem Knothe strzela do pułkownika. Sądzi, że go zabił. Krzysztof wraca do zdrowia.