Historia szpitala przy ulicy Karmelickiej w Warszawie, jednej z ważniejszych placówek w dziejach miejscowych ewangelików. Początki kliniki sięgają XVIII wieku. W 1736 roku jedną z izb domu stojącego na terenie ówczesnego cmentarza przeznaczono dla podróżnych, którzy nagle zachorowali. Po likwidacji nekropolii nastąpił szybki rozwój szpitala. Przez ponad wiek był on szpitalem ogólnym, a na przełomie XIX i XX w. powiększono go o oddziały specjalistyczne, aptekę i ambulatorium. W czasie okupacji klinika sąsiadowała z murami warszawskiego getta. Personel szpitala, aż do maja 1943 roku, kiedy to budynek został zburzony, niósł pomoc Żydom uwięzionym przez hitlerowców.